JUNI-OCHTEND

De dag breekt aan,

het licht is aarzelend en koel,

een koe komt als op grijs papier te staan,

uit bomen trekt het donker, ritselend met groen.

Torens herinneren zich hun groei,

stenen de hand die hen in mortel legde.

Het waait, men hoort de belboei. Dijk

droomt, glanzend veld droogt in de zon.

Halmen buigen zich bloot.

[Chr. J. van Geel]